Αφήγημα, έργο ποιητικό, όπου και να καταταγεί, στο τέλος η γεύση που μένει είναι ότι η πένα αυτή φέρει την ζωντάνια του βιώματος.
Ναι, οι ιστορίες των ανθρώπων, μερικές φορές, φορούν την μάσκα της μυθιστορίας για να μεταφέρουν την δόνηση της Ουσίας τους και να αφήσουν ένα χνάρι...
Φωτογραφικό υλικό
Η συγγραφέας
Με λένε Στέλλα Καραγρηγορίου. Συνήθως, σε κάθε βιβλίο υπάρχει ένα βιογραφικό. Ένας στενός και γραμμικός προσδιορισμός για να μάθει ο αναγνώστης "ποια είμαι". Αλήθεια, όμως, δεν ξέρω ποια είμαι. Δεν έχω φιλολογικές περγαμηνές. Δεν είμαι ποιήτρια ή συγγραφέας. Γεννήθηκα πριν από μισό αιώνα περίπου και έφερα στον κόσμο τρία παιδιά. Εργάζομαι στο cafe Baraka τα τελευταία χρόνια, έναν χώρο που αγαπώ βαθιά. Ζωντανός και παλλόμενος, αυτός ο χώρος είναι για μένα κάτι παραπάνω: ένας τόπος μέσα μου όπου η Εργασία γίνεται ζωή και η Ζωή, Χορός. Έζησα μια πλήρη ζωή, η οποία υπήρξε το όχημα που με οδήγησε στην σημαντικότερη και πιο αξιοσημείωτη συνάντηση της ζωής μου. Οι ιστορίες των ανθρώπων, μερικές φορές, φορούν την μάσκα του μύθου ή του ψέματος για να πουν κάτι, να αφήσουν ένα χνάρι. Το πού οδηγεί αυτό το χνάρι θα το αποκαλύψει η Καρδιά του καθενός που θα Ακούσει τον μύθο.
